Głównym przystosowaniem większości roślin do życia na lądzie, są sztywne łodygi, które utrzymują je w pozycji pionowej. Pozycja ta umożliwia lepsze wykorzystanie światła słonecznego, bez którego rośliny nie są w stanie wytwarzać pokarmów. Wszystkie liście, całymi powierzchniami zwrócone są ku słońcu. Zjawisko to występuje u wszystkich światłolubnych roślin, drzew i krzewów: klonu, lipy, kasztana czy dębu. Z tego też powodu panuje pod nimi cień, nawet przy bardzo wysokich temperaturach. Inaczej swe liście wykorzystał tasznik. U tej pospolitej rośliny, górne liście są mniejsze od dolnych. W ten sposób światło dociera do wszystkich odnóg rośliny. Niezbędne dla roślin światło słoneczne, niekiedy jest dla nich również zagrożeniem. Polega ono na przegrzaniu i wysuszeniu rośliny. Przed nadmiarem promieni słonecznych, broni się, wyparowując wodę, która ochładza ją. Dzięki temu rośliny są chłodne nawet w czasie dużych upałów. Brak wody oznacza dla rośliny śmierć. W warunkach lądowych, również wiatr jest zagrożeniem. Może on złamać lub też wyrwać roślinę z ziemi.

Życie na lądzie .